Hamsengar
درباره سایت
آخرین مطالب
- چشم های آقای رأیی
- آقای سیب و ماسک موزی
- نقدی بر کلیشهسازی احساس و کپیکاری و قصارگویی در اینستاگرام
- نقدی بر «پیر پسر»: فرمی که به نقد نمیرسد
- نقد سریال «کلینیک رویا»
- روزی که هیچ کس، هیچ کس را ندید
- سنگ خواب
- نقدی کوتا بر سریال سبز، سفید، سرخ
- حیران
- عطر تلخ و سرد
- ما، حذف‌شدگانِ باغِ شیشه‌ای
- نقدی کوتاه درباره ی شیش ماهه
- نقد کوتاه بر فیلم چه هراسی دارد ظلمت روح ۱۳۵۱
- سُها
- باران که میبارید
امکانات وب
Hamsengar
عکس و شعر و ...
چشم های آقای رأیی
آقای رأیی استارتاپی داشت به نام «ما همه‌چیز را می‌بینیم».شعارش این بود: «چشم‌هایت را بده، حالِ دلت را بگیر.»اپلیکیشن ادعا می‌کرد از رنگِ چشم آدم‌ها می‌فهمد در روز جاری حالشان خوب است یا نه. سرمایه‌گذارها عاشقِ ایده شدند. گفتند آینده همین است. گفتند هوش مصنوعی بالاخره آدم‌فهم شده.اما یک مشکلِ کوچک بود:اپلیکیشن هیچ‌چیز نمی‌فهمید.الگوریتم، به‌جای تحلیلِ چشم، یک فیلترِ گلیچ روی صورتِ کاربر می‌انداخت و عددی می‌گفت. عددی که از هیچ‌کجا نمادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
Hamsengar
عکس و شعر و ...
آقای سیب و ماسک موزی
آقای سیب ، مدیرعاملِ موفق، اما با یک شکافِ بزرگ در وجودش: وحشتِ خیار، هندوانه، و سبزیجات . یک روز، در دفترِ فلک‌زده‌اش بیدار شد و نیمی از صورتش سیبِ سرخ بود. وحشت‌زده به دستیارش زنگ زد. دستیار ، یک موزِ روان‌رنجور با ماسک موزی ، بلافاصله حاضر شد و گفت: «قربان، فکر می‌کنم به رژیمِ تازهی نیاز دارید. چرا با من آغاز نمی‌کنید؟» آقای سیب فریاد زد: «من میوه نمی‌خورم. من خودم میوه‌ام.»اما ناگهان مغزش خالی شد و در جای آن، اقیانوسی آرام بادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
مقدمهدر فضای مجازی، به‌ویژه اینستاگرام، فیلم‌هایی از شبکه‌ی نمایش خانگی زیاد منتشر میشود: یا صحنه‌ی رقص است، یا زجه و گریه، یا دیالوگ‌های قصار گل‌درشت. از طرفی، محتواهای ساخته‌شده با هوش مصنوعی اغلب در کپی کردن قالب‌های موجود در گنجوتسو خلاصه میشود: قرار دادن کاراکترهای بی‌ربط و بی‌دلیل، یا آثار به‌اصطلاح «موزیک امروزی» با صدای خوانندگان مرده.این دو جریان ظاهراً بی‌ربط‌اند، اما از یک منطق مشترک تبعیت می‌کنند: استفاده از عناصر احساسی آماده به‌جای ساختن معنا. و همین منطق است که جملات قصار را هم ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
مقدمه«پیر پسر» فیلمی است که مدعی نقد پدرسالاری و نمایش فروپاشی نظم خانوادگی است. اما ادعا با تحقق فرق دارد. در نقد فرمی، سؤال این نیست که فیلم چه می‌خواهد بگوید، بلکه این است که فیلم چه می‌سازد. و «پیر پسر» آنچه ادعا می‌کند نمی‌سازد — چون ابزارهای فرمی‌اش، معنایی متفاوت از ادعای فیلمنامه‌نویس و مفسران می‌سازند.۱. دوربین هم‌سطح: همدستی به‌جای فاصلهدر صحنه‌ی کشتن پدر و پسر — چاقو، خون، خشونت متقابل — دوربین هم‌سطح است. نه از بالا که نقد کند، نه از پایین که بترسد. و همین هم‌سطحی است که فاصله‌ی انتقادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
Hamsengar
عکس و شعر و ...
نقد سریال «کلینیک رویا»
«کلینیک رویا» طنزی است قابل تحمل، اما با داستانی قابل پیش‌بینی. ساختار آن اپیزودیک است و نوزادان و بیمارستان بیشتر بستری برای تعریف قصه و شکل‌گیری رابطه شخصیت‌های اصلی‌اند. با این حال، برخی انتخاب‌های کارگردانی و تدوین بیش از آنکه در خدمت روایت باشند، خودنمایی و اضافه‌کاری به نظر می‌رسند. برای نمونه، ورود شهرام به بیمارستان با اسلوموشن، حسی از اغراق بصری دارد که ضرورتی برای صحنه ایجاد نمی‌کند. شخصیت پیرمرد دکتر ایرج نیز بیشترادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
«اگر واژه‌ای را نفهمیدید، نگران نباشید. بعضی‌ها گویش‌اند، بعضی‌ها را باید از سیاق حدس زد. شرحشان در انتهای متن آمده. پس تا انتها بمانید.»روزی غُلی سُر ، از خواب برخواست ، گیسوانش را به مدل خروسی حالت داد ، و جامه ی فشن به خود پوشانید .در کوی و برزن ، هر که او را پرسید چه وضع است ؟ جواب سر داد : چُمعده ای او را قهقهه ی مستانه زدند . او گفت ای کلپک های پلیچَکُن نماگفتندش برو رد کارت مارانگوروس ، قِیْنوس نسرایگفت همه شان را ، چنان بَندِتان کنم ، که همچون ،دَجُک ، جَکیدَن پیشه کنیدگفتندش سه بارباری ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
سنگ خواب
این رخ در سنگ فرو رفته است نه مجسمه است نه نقش کلاهی دارد از سنگ کوه و لبی سرخ از شرابی که سنگ نخورد نگاهش دو چشمه‌ی تاریک است که آب ندارند آب را به یاد می‌آورند در این چارچوب فلزی زندانی نیست قاب آینه است که هر که درش بنگرد چهره‌اش را نمی‌بیند سنگ را می‌بیند و سنگ، چهره‌اش را این سایه‌بان سنگی سایه ندارد تنها سایه‌اش نگاه است و نگاه در این دشت خاکستر تنها آتشی است که نمی‌سوزد و نمی‌میرد و نمی‌گذارد کسی بمیرد یا بسوزد یا بخندد
برچسب:
نویسنده: hamsengar
سریال «سبز، سفید، سرخ» از چند جهت دچار ضعف‌های بنیادین است. فیلم‌نامه‌اش تا جایی که پیش می‌رود، از شخصیت‌پردازی صحیح و عمیق فاصله می‌گیرد و به جای تکیه بر لایه‌های درونی کاراکترها، به شعارزدگی روی می‌آورد. سطحی‌نگری در نگاه به محور و دیالوگ‌های کلیشه‌ای و بی‌عمق، فضای اثر را تهی از اصالت کرده است. در کنار اینها، بازی‌ها نیز اغلب اغراق‌آمیز و کاریکاتوری از کار درآمده‌اند که خود عاملی برای غیرقابل‌تحمل شدن سریال است.حتی در زمینه ایجاد تعلیق و بهره‌گیری از فضای ملتهب سیاسی-اجتماعی، اثر ناتوان است وادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
دستانم غرقه‌اند در کاری که نمی‌دانم چیست چشمانم اما از این غرق‌شدن خالی‌اند مهتاب بی‌آنکه بداند سایه‌ای بر ما می‌اندازد ما هم بی‌آنکه بدانیم سایه‌ای بر خود می‌اندازیم این چرخشِ حیرانگی تکرارِ همان دیوار است که هر روز با پیشانی‌مان اندازه می‌گیریم تقصیر؟ کم‌کاریِ ما؟ یا کوتاه‌بینیِ چشم‌هایمان؟ صبر فقط صبر که شاید به کامِ نیک برسد نه اینجا کاری نیست جز بودن در میانِ این همه هیچ
برچسب:
نویسنده: hamsengar
Hamsengar عکس و شعر و ...عطر تلخ و سردیخ زده ام ، در بطریِ شیشه‌ای‌امکه از پشت شیشهبا نگاهی سرد و تلخبه من می‌گوید:«تو هم مثلِ من،میوه‌ای بودیکه به‌اشتباهدر یخچالِ عطرهاجا ماندی…»بویم ترکیبی است از:لیموِ یخ‌زده،انگورِ سرخِ ناراضی،و کمی زهرِ نعناعکه بعد از ظهرهادلم را برایِ یک فنجانِ چایِ نعناعتنگ می‌کند.در دفترچه‌ی راهنمایم نوشته‌اند:«برایِ استفاده در فصلِ تابستان،قبل از هر قرارِ مهم،دو پاف رویِ مچِ دست.اما من،در واقع،فقط یک طعمِ یخ‌زده‌ی میوه‌ایِ تلخ هستمکه در یک بطریِ شیشه‌ایِ لوکسزندانی‌امو ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
Hamsengar عکس و شعر و ...ما، حذف‌شدگانِ باغِ شیشه‌ای مشکل از ما بود در بازیِ اینستاگرامکُدِ نجات را از بر نبودیم.ما دانه می‌کاشتیم در خاکِ نور،و الگوریتمهر شب، آرام،دانه‌ها را می‌خورد. روزی همه معمولی بودند،ابر، درخت،عکس‌هایی با نور طبیعی،صداهایی با لهجه‌ی خودِ زندگی.اما حالا،هیچ‌کس بی‌فیلترحقِ دیده شدن ندارد. ما به امیدِ شنیده شدن،بر دیوارِ استوری‌ها می‌نوشتیم:"سلام"،اما صدا در تونلِ داده گم شد.الگوریتمبه چهره‌ی ما نگاه کردو گفت: "محتوایِ کم‌ارزش." غزلم را پست کردم،هر مصرع، زخمی از نبودن.سیستمادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
Hamsengar عکس و شعر و ...نقدی کوتاه درباره ی شیش ماههدر قسمت اول سریال شیش ماهه، سکانسی که به اصطلاح یک نمایشگاه را به تصویر می‌کشید، نمونه‌ای از یک روایت کش‌دار و رخوت‌آور بود. در این سکانس، با بازی‌های سطحی روبرو هستیم که در آن حتی دیالوگ گفتن هم نوعی «ادا» به نظر می‌رسد؛ پرحرفی‌ها و دیالوگ‌هایی که عملاً هیچ خنده‌ای از مخاطب نمی‌گیرد.اثر سعی دارد با نام بردن از موردی مثل «جوراب» به عنوان اثر هنری و برپایی گالری، به نقد افرادی بپردازد که ادای مدرن بودن را در می‌آورند. اما این نقد به قدری گل‌دادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
Hamsengar عکس و شعر و ...نقد کوتاه بر فیلم چه هراسی دارد ظلمت روح ۱۳۵۱فضای اثر در میان خرابه ها تقریبا ویرانه و زمین بایر اکثرا، افرادی سیاه پوش همگی حیران اند ، افراد نه شخصیت اند نه تیپ اند فقط هستند ، شخصیت اول در آن فضا از افراد هدف را می‌پرسد در حالی که خود سرگردان و بقیه سرگردان ، این نگاه پوچ همه جای اثر است ، مراسم مردن ،جنون و دیوانه شدن نمادین در اثر دیده میشود و این بر پوچی پافشاری می‌کند مخصوصا در پایان که نگاتیو میشود و لباس سیاه و موی او و فضا سفید میشود و در حالتی شبیه احتزاز قراادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
Hamsengar عکس و شعر و ...سُها جایی در سکوتکه سیاهی نه می‌ریزد، که سنگینی می‌کندسهاستنه پنهان، که فراموش‌شده در بافت شبصدایی از حنجره‌ای که هرگز فریاد نزد:«سها...»نه نجوا، نه فریادچیزی میان این دوکه در گلو می‌ماندو بیرون نمی‌ریزدو نمی‌گریدو فقط — سنگین می‌کندبرگی روی دفتر خاطراتی که هرگز نوشته نشدسها را خط زدهنه با خودکاربا سایه‌ای از نبودنآن‌سوی کهکشان‌هاکسی چای سردش را زمین گذاشتهبی‌آنکه بگوید برای چه کسیسها می‌داندو سکوت می‌کندپروازش ده، سها را از بندسهابدون بالپرواز رااز تهِ سکوتی که نفس نمیادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar
Hamsengar عکس و شعر و ...باران که میباریدباران میبارید.نه آن‌قدر که شهر را بشوید؛فقط آن‌قدر که پنجره،پنجره را به خاطر نیاورد.کلاغی از نوربر سیمی خیس نشست.من از سمتِ آبیِ تصویر می‌آمدم،تو از سمتِ زردِ فراموشی.خانه میان ما بود.خانه‌ای که هر شب از نو ساخته می‌شداز باران،از شیشه،از سایه،از چشم.و صبح دوباره فرو می‌ریختدر باران.گفتم:«آیا هنوز مرا به یاد داری؟»اما صدایم به پنجره رسیدو پنجره به شیشه،و شیشه به سایه،و سایه به چشم؛و چشمبه باران.آن‌وقت فهمیدمآدم‌ها گاهی نمی‌روند؛فقط در اتاق دیگری از حافظهادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: hamsengar